Nire Bazterra

Antzekotasun gehiago

noreply@blogger.com (Imanol) — Wed, 08 Apr 2009 18:12:00 +0000

Atzo gauean, partidua ikusten ari nintzela, antzekotasun nabarmen eta handi bat ikusi nuen. Cesc Fabregas Arsenaleko erdilariak...

...sekulako antza du...

Heroes telesaileko Sylar pertsonaiarekin. Nire ingurukoek jakingo dduzuten bezala, Heroes jarraitzen dudan telesailetako bat da, horren frikia iruditzen zaidana non ona dela ondorioztatzen dudan.

Bloga alde batera utziko dut egun batzuetan, kanpoan naizen bitartean. Besterik gabe, ongi hasi oporrak.

La casa de mi padre

noreply@blogger.com (Imanol) — Mon, 06 Apr 2009 17:35:00 +0000

Atzo arratsaldean Donostian izan nintzen filme bat ikusten. Sarreraren gutxieneko 6€ak ordaindu ondoren zer pentsatu emango didan filmeren bat hautatzen saiatzen naiz, zinematik diru hori ongi gastatu dudalako sentsazioarekin irteteko asmoarekin. Atzo aukeratua La casa de mi padre izan zen.

Luzemetraia honek euskal gatazka jorratzen du; familia (aita, ama eta hemeretzi urteko alaba) baten Euskal Herrirako itzulera kontatzen digu, ETAren mehatxuen beldurrez 10 urte Argentinan igaro ondoren. Alabaren begietatik gatazkaren bi ikuspuntuak erakusten saiatzen delarik, bata bestea baino gehiago azaldu arren (bestela agur dirulaguntzak).

Asko gustatu zitzaidan bertan kontatzen zen istorioa, agertzen zen gauza batekin ados egon ez arren. Euskal Herriak Irak zirudien. Madrildar batek filmea ikusten badu gerra zibil batetan gaudela pentsatuko du, arriskutsua dela kalea zapaltzea. Denok dakigu zer nolakoa den gure herriko egoera, baina filmean oso gehiegitua ageri da. Ez zait iruditzen benetako egoera horren oldarkorra denik, edo, filmean ageri den bezala, jendeak egun osoa herriko plazan igarotzen duenik euskal presoen egoeraren aurkako kontzentrazioak eginez, beste hainbat gauzen artean.

Dena den, filme benetan gomendagarria.

Gooool!

noreply@blogger.com (Imanol) — Sat, 04 Apr 2009 10:43:00 +0000

Gaur goizean, egunero bezala, Mundo Deportivo kirol egunkaria aurrean nuela honako hau irakurri dut: Victorrek, Errealari golik sartzen badio ez duela ospatuko.

Aldez aurretik zera azaldu behar da: Victor Errealean aritutako jolakaria da, lehengo urteko urtarriletik ekainera bitartean, hain zuzen. Diotenaren arabera, talde txuri-urdinan aparteko giroa dago, kanpotik etorritako jolariak harritzen dituena, sekula ikusi ez omen dutena. Ziurrenik Victorrek sentimendu berezi bat izango du Errealarekiko, baina ez dut erabaki hau ulertzen, ez bere eta ez inorren kasuan.

Jolakariek zera diote, horrenbeste animatu duen afizioarekiko errespetu falta bat dela. Niri ez zait hala iruditzen. Afizioari benetan min egiten diona aurkariak gola sartzea da, berdin du bere taldeko jokalari ohia edo atezaina izatea. Agian, bere burua babesteko egiten dute, begira gure taldeari gola sartzean nola pozten den, zeinen erraz ahazten duen entzun behar ez izateko. Zaleak ez du benetan hau pentsatzen, berotasun eta haserre momentu batean esaten du.

Jokalari guztiak pozten dira gola sartzerakoan, tontakeria galanta iruditzen zait zoriontasu hori ezkutatzea.

Analitikako azterketa

noreply@blogger.com (Imanol) — Fri, 03 Apr 2009 11:45:00 +0000

Gaur goizean, 9.30etan, 3. gelara sartu naiz Kimika Analitikoa ikasgaiaren azterketa partziala egitera. Oso urduri nengoen, baina irakasleak, atzoko klasean, 8tik behera ateratzen zutenei mania hartuko ziela esan zuen, hau da, azterketa erraza prestatu zuela.

Ikasgai hau nahiko erraza da; ez du misterio handirik. Klaseko ariketak ajedun tximu batek ere egin ditzake. Izan ere, irakasleak ajedun tximuei bezala azaltzen dizkigu, pausoz pauso, komatxo bakoitzean azpimarratuz, lehen hezkuntzako ikasleak sentiaraziz. Daukagun irakaslerik jatorrena da. Agian, jatorregia.

Gaur goizean, 9.30etan, 3. gelara sartu naiz Kimika Analitikoa ikasgaiaren azterketa partziala egitera. Urduri nengoen, baina ongi egingo nuelako ziurtasuna nuen, klasean egindako ariketak menperatzen bainituen. 12etan, sekulako hasarrearekin irten naiz atetik.

Ez zen azterketa zail bat, normala zen. Non dago arazoa? Klaseko ariketetan. Oso errazak ziren; errazegiak. Horren errazak ziren ezen arazoak bainituen zailtasunez normala zen ariketa bat egiteko.

Azterketa gaindituko dudala uste dut, baina analitikan ezjakin bat bezala sentitzen naiz. Denbora asko galdu dut edozeinek begiak itxita egin zitzakeen ariketak birpasatzen, beste zerbaitetan erabil nezakeen denbora.

Aulki bat elurretan

noreply@blogger.com (Imanol) — Thu, 02 Apr 2009 11:06:00 +0000

Ohitura den bezala, bukatu berri dudan liburuaren iruzkina egingo dut. Oraingo honetan Aulki bat elurretan izan da aukeratutakoa, Uxue Alberdi elgoibartarrarena. Idazlea Suedian izan omen zen Erasmus (Orgasmus) programarekin eta herri hartako bitxikeriak azaltzen dizkigu bertan kokatutako ipuin laburretan.

Egia esan, ez zait espero bezain beste gustatu. Neskalagunak oso ondo hitz egin zidan honi buruz, ia era konpultsiboan irakurri omen zuen, edozein denbora tarte ipuitxo berri bat irakurtzeko baliatuz. Ni, ordea, ez nau horrenbeste erakarri, agian, esan bezala, ipuin laburretan antolaturik dagoelako. Azken finean, benetan erakartzen nauena istorio luze bat da, arnasa hartu gabe bi orrialde irakurtzeko gai zaren horietakoa: abenturak, misterioak, bat-bateko erritmo aldaketa eta espero ez ditudan gertakizunak.

Dena den, interesgarriak iruditu zaizkit Suediako gizarte eta arazoen deskribapenak, bitxiak benetan. Oso erraz irakurtzen da, eta erakargarriak diren gaiak jorratzen ditu: sexua, alkohola, suizidioa, nahia eta ezina...

P.D: Jokin, hurrengoan La casa de Bernarda Alba!

Tuenti, Facebook, Twiter...

noreply@blogger.com (Imanol) — Wed, 01 Apr 2009 11:44:00 +0000

Azkenaldian sekulako jokoa ematen die Twiter gizarte sareak kirol egunkariei, izan ere, hainbat kirolarik erabiltzen dituzte, batzuetan behar ez den uneren batean. NBAko jokalari batzuek partiden atsedenaldian idazteko ohitura hartzen ari omen dira (zeresan handia sortuz), eta Lance Armstrong berak ere edozein egunkarik dirutza batengatik erosiko zituen argazkiak zintzilikatu zituen, debalde, noski.

Twiter, Facebook edo Tuenti, XXI. mendeko sektak deitzen diedan arren, sekulako tresna erabilgarriak dira. Atzerrian dagoen lagun batekin harremanari euts diezaiokezu (beti ere lehenagoko harreman batetik abiatuta), edota denborapasa gisa erabili (batez ere Facebookeko test arraroekin). Ez dezagun ahaztu Tuenti unibertsitarioen arteko apunte trukaketarako sortutako programa zela.

Dena den, egoera alderantzizko bihurtzen ari dela iruditzen zait, hots, badagoela jendea halakoen menpekotasuna garatzen ari dela besteekin erlazioa sortzeko, batzuetan ligatzeko ere. Nire esperientzia pertsonala honako hau da: Facebook izan nuen bi astez, eta kaletik aurpegira begiratzera ere ausartzen ez zen jendeak lagun eskakizunak egiten zizkidala. Hori dela eta, borratu egin nuen.

Ez dakit zahartzen ari ote naizen...

Atzo gaueko bat

noreply@blogger.com (Imanol) — Sun, 29 Mar 2009 11:03:00 +0000

Atzo gauean, sagardotegian, entzun bezain pronto, blogean jartzeko moduko antzekotasun bat zela ondorioztatu nuen. Necati Ates, Errealeko aurrelari turkiarrak (lehenago ere blog honetan agertu dena)...

...sekulako antza du...

Steven Seagal aktorearekin. Antzekotasun hau ez da fisikoa bakarrik, izan ere, kornerretan Necatik bere Steven Seagal sena ateratzen du, eta errematera joan beharrean bere defentsa eusten eta jotzen aritzen da, eta bestela, fijatu zaitezte Errealaren hurrengo partiduan (jolasten badu, behintzat).

Tolosa inguruan bizi garenok Necatiren benetako klona Zaze dela dakigu, blog honetan sekula agertuko ez dena.

Zirkua hemen dugu, aurten ere

noreply@blogger.com (Imanol) — Fri, 27 Mar 2009 15:55:00 +0000

Igandean, Melbournen, 2009ko 1 Formulako txapelketari hasiera emango zaio. Gure lagun taldean begirune handiz itxaroten dute batzuk momentu hau. Bi taldetan bana gaitezkeela esango nuke, Fernando Alonsoren zaleak eta honen aurkakoak. Ni bigarrenean nagoela uste dut.

Ez dakit zergatik, baina ez zait gustatzen. Beharbada, ez da bera gustatzen ez zaidana, agian bere zaleen fanatikotasuna da, edo komunikabideen harropuzkeria (batez ere Telecincorena, orain arte, eta Marcarena) da benetan gustatzen ez zaidana. Badakit zein erreakzio izango duten egoera bakoitzaren aurrean, esaterako, Alonsok kalifikazio txarra egiten badu erregaiez oso kargatuta doalako da, eta bere aurretik geratutakoak gasolina gutxi zuen. Bere taldekideak emaitza hobeak baditu telemetriak (ba al daki norbaitek zer den hau?) kopiatzen dizkiolako da, baina Alonso gidari hobea da. Zergatik da hobea Alonso besteak emaitza hobeak lortzen baditu telemetria (eta ondorioz kotxe) berdinekin?

Dena den, ez zait 1 Formula gustatzen. Ez dakit norbait ohartu den, baina Antonio Lobato narratzaileak doinu larriena piloturen bat boxesetara sartzean ipintzen du, azken finean, bertan erabakitzen baita garailea. Nola liteke interesanteena gurpilak zenbat denboran aldatzen dizkioten izatea? Karrerak oso baldintzaturik daude hasieratik, eguraldi aldaketarik ez badago, behintzat. Zenbat aurrerapen ikusten dira karrera bakoitzean? Zenbat aldiz lo telebistaren aurrean ajedun igandeetan? Nik, aukeran, nahiago ditut motorren lasterketak: motzagoak, gorabeheratsuagoak eta aurrerapenez josiak, hitz batean: dibertigarriagoak.

Hitzik gabe

noreply@blogger.com (Imanol) — Thu, 26 Mar 2009 15:37:00 +0000

Un abuelo japones se convierte en estrella del porno a los 73 años

Shigeo Tokuda, una de las mayores estrellas del subgénero del cine porno protagonizado por personas mayores, espera seguir trabajando hasta que el cuerpo aguante. Protagonista de más de 200 películas pornográficas, este anciano japonés que comparte escenas de cama con mujeres de todas la edades se ha convertido en un icono del cine para adultos 'made in japan'. Su consigna es disfrutar de lo que le quede de vida, algo que reconoce estar haciendo: 'Si me retirara no sé qué haría', confiesa Tokuda en un reportaje recogido por la edición digital de CNN.

Si todo sigue el plan previsto por Ryuichi Kadowaki, presidente de Ruby Productions, los vídeos de este anciano que comenzó a hacer cine X de manera accidental se podrán vender en los hogares de jubilados. Kadowaki sostiene que el espectador de películas para adultos se siente más confiado si en la pantalla ve a gente de su generación. El siguiente paso en la fulgurante carrera de Tokuda es convertirse en una estrella en Estados Unidos, la cuna del mercado pornográfico mundial.

Txalo bero bat.

Heriotzaren pasabideak

noreply@blogger.com (Imanol) — Wed, 25 Mar 2009 19:54:00 +0000

Gaur ozta-ozta egin diot ihes heriotzari zebrabide batean. Ez da lehenengo aldia errepidea zeharkatzen hasi eta kotxe bat nire gainetik pasatzetik gertu geratzen dena, izan ere, Errealeko jokalari ohi diren Gari Uranga eta Fabio Felicio gertu ibili ziren, lehena Ibarran eta bigarrena Donostian. Errealak nire aurka zuen konplot bat zela uste nuen, baina azkenean ideia hau baztertu nuen, erasoek eten egin baitziren.

Gaur, klasera nindoala, semafororik gabeko zebrabide bat zeharkatzen hasi eta atzera egin behar izan dut, auto gorri bat ia nire gainetik pasa baita. Gidariak 80 bat urte izango zituen, eta inguruan nengoela ere ez da konturatu. Erraz esaten da edozeini ematen zaiola karneta gaur egun, baina nik zera gehituko nuke: edozeini berritzen diotela baimena.

Lotsagarria da, adina alde batera utzita, errepideetan aurki daitezkeen gidariak.

Tolosa Kup

noreply@blogger.com (Imanol) — Mon, 23 Mar 2009 17:16:00 +0000

Lehengoan e-mail hau iritsi zitzaidan:

Lagunok: TOLOSA KUP 09 martxan jartzeko unea iritsi da.

Horretarako bilera batera deitu nahi zaituztegu. Taldeen izen ematea, egutegia, arautegia... zehazteko.

Bilera martxoaren 25ean, asteazkenean, arratsaldeko 6etan egingo da Kultur Etxean.

Ordurarte

Jakingo duzuen bezala, Tolosa Kup Tolosako kuadrilen txapelketa da, askok fitxaketak egiten dituzten arren euren errendeimendua handitu nahiean. Gu, Athleticekoak bezala, etxekoekin soilik aritzen gara.

Gure herrian ez dago gauza handirik egiteko asteburuetan, eta eskertzen da horrelako ekintzak bultzatzea udaletxe aldetik. Gainera, giro polita egoten da polikiroldegian, Igandeetako partidetan batik bat. Besterik gabe, Tolosa edo ingurukoak bazarete, anima zaitezte.

P.D: Ostegunean kobratu genuen lehengo urteko txapelketaren saria; eskerrik asko parte hartzeko ordaindu zenuten guztioi. Zumaiako talasoterapia eta bazkaria egundokoak izan ziren.

Necati

noreply@blogger.com (Imanol) — Wed, 18 Mar 2009 10:18:00 +0000

Asko izan dira Errealak egindako fitxaketa kaxkarrak, behar baino diru gehiago eskainiz maila emateko gai ez ziren jokalariak. Aurten, bluff etiketa Necati Ates aurrelari turkiarrari egokitu zaio, baita fitxaketa txarra izan dela esan. Lehenengoarekin ados nago, bigarrenarekin, ordea, ez.

Ates jaunak ez ditu espero zitezkeen emaitzak eman: 26 partidutan ez du aterik ikusi. Ez du errendimentu ona eman, noizbehinka baloiarekin besteek ez duten distira erakutsi arren. Presioak menderatu du, aukera garbi askotan huts egin du eta azkenean Abreu ekarri dute bere lekuan jokatzeko (afizioaren heroi berria).

Dena den, Necatiren karrera hitz batekin labur daiteke: gola. 268 partiduetan 129 gol sartu ondoren iritsi zen talde txuri-urdinera, oso jokalari gutxiren eskura dauden zenbakiak. Gainera, Europan indartsu izandako klub batetik: Galatasarayetik. Talde turkiarretik Hakan Sükür aurrelariarekin (han jainkotzat dutena) izandako liskarren ondorioz irten zen, beti ere utzita, sekula ez salduta, Hakanen erretiroa gertu baitago, eta Necatiren itzulera gertu. Errealak aurrelari hau muxutruk lortu zuen; sekulako datu estadistikoak lortutako jolakaria debalde. Ez zait fitxaketa txarra iruditzen; gaizki irten den fitxaketa on bat baizik.

Jokinek eta biok kupel tartean esan genuenari eusten diot: Necatik Errealaren igoeraren gola sartuko du.

Lotsa

noreply@blogger.com (Imanol) — Mon, 16 Mar 2009 19:16:00 +0000

Azken hilabete hauetan gure fakultatea, Donostiako Kimika Zientzietako Fakultatea, berritzen aritu dira. Egia esan, behar handia zuen: fabrika itsusi bat zirudien, hormak egoera tamalgarrian zeudelarik hezetasunarengatik.

Denok komentatzen genuen gure ikaslekuak itsura hobe eta modernoagoa zuela. Hala ere, zurrumurru bat iritsi zen nire belarrietara, ostera egia bihurtu zena:

Bai, Taula Periodikoa ipini digute eskuin hegalean. Jendeak friki batzuk ginela esaten bazuen, nola esan ezetz orain?

Gora UPV/EHUren originaltasuna. Zer izango da hurrengoa? Teklatuak zintzilika Informatika Fakultateko teilatutik?

Sasigreba eta sasieskola

noreply@blogger.com (Imanol) — Thu, 12 Mar 2009 12:01:00 +0000

Gaur goizean ez dugu klaserik izan. Atzo arratsaldean (bai, arratsaldean) gure fakultateko kontseiluak greba orokorra (bai, orokorra hitza erabili zuten) egin genezan proposatu zuen, Bologna prozesuari gure errefusa adieraztearren. Ez naiz baloratzen hasiko prozesu honek gure hezkuntzak ekarriko dituen onurak eta kalteak, gure fakultateko kontseiluak egindako txapuza kritikatu besterik ez dut egingo.

Izan ere, Primera Candidatura izenpean hauteskundeetan irabazitako kontseilu honek greba goizez egin genezan proposatu zuen, ez arratsaldez. Zergatik? Arratsaldez praktikak dauzkagulako, non asistentzia derrigorrezkoa den.

Langile batek greba egiten duenean egun bateko lana eta soldata galtzen du, horrek dakartzan ondorio guztiekin. Guk, ordea, hautazkoa den zatiari uko egin diogu bakarrik. Derrigorrezkoa dugun (eta uko egiteak kaltea eragingo digun) zatia ez gara egunez aldatzen saiatu ere egin, ezta ez agertzea planteatu ere. Egin duguna, beraz, sasigreba eta sasieskola izan dira, pira edo pipar bezala ezaguntzen dena.

Ez dakit zer duen jendeak buruan, baina horrelako gauzek ikaslegoaren konpromezu eza erakusten dute. Gaur, Kimika Fakultateko ikasleok Bologna prozesua inposatzen digutenoi arrazoia eman diegu, ez baitugu kriteriorik erantzukizunik hartzeko.

Bologna prozesuaren alde ala ez, gauzak ez dira horrela egiten.

Agur, Harry!

noreply@blogger.com (Imanol) — Wed, 11 Mar 2009 19:23:00 +0000

13 urterekin hasi nintzen. Oker ez banago, euskarako irakurketako ordu batean, DBH1-en, Imanol Lizaso irakasle zela. Denek ederki hitz egin zidaten honi buruz, eta, euren gomendioa jarraituz Harry Potter eta Sorgin Harria liburuaren irakurketari ekin nion. Orain dela ordu bete, zazpi urte beranduago, J. K. Rowlingek idatzitako abenturen zazpigarren liburua irakurtzeaz amaitu dut, Harry Potter y las Reliquias de la Muerte.

Lehenengo bost liburuak denbora epe labur batean irakurri nituela esan daiteke. Azken biak, ordea, aurten irakurri ditut, 2009an. Durangoko azokan nengoela seigarren atala ikusi nuen, baita honetaz ohartu ere: liburu hura irakurri behar nuen, istorioa nola amaitzen zen jakiteko besterik ez bazen ere; nire buruari zor nion. Zazpigarrena Oierrek utzi zidan, denetatik hoberena zela esanez (egia borobila).

Liburu gutxik erakarri naute hauek bezain beste, kapituluz kapitulu gehiago irakurtzeko behar hori sortuz, azken hitza irakurri arte lasai geratu ezinik.

Askok zazpi liburuak irakurtzen hasteak nagikeria ematen diela diote; inbidia ematen didate. Euren lekuan egon nahiko nuke, orri bakoitza irakur nezan zain izan, abentura bakoitza, sorpresa bakoitza berria izatea niretzat...

Besterik gabe, agur esan beharko diot horrenbeste liluratu nauen azti betaurrekodunari. Oso gomendagarria zazpi liburuen irakurketa, zeinak ez duten zerikusi handirik filmeekin (haurrentzat bideratuagoak).

Por la boca...

noreply@blogger.com (Imanol) — Tue, 10 Mar 2009 20:53:00 +0000

Aquí ganamos 3-0. Allí se van a abrir y les vamos a chorrear. Vicente Boluda, El Tirachinas irrati programari.

Ez dut uste beharrezkoa denik iruzkinik egitea...

Parecidos razonables: debuta

noreply@blogger.com (Imanol) — Sat, 07 Mar 2009 11:48:00 +0000

Lehenik Marca egunkarian (?) eta ondoren hainbat blogetan, Jokinen blog lagunetan batik bat, horrelakorik ikusi dut. Jokinekin ere, juntatzen garen bakoitzean parecido razonable direlako asko ateratzen ditugu Tolosaldeko jendearekin. Ez zait gustatzen gauzak kopiatzea, baina ezin izan dut ekidin lehengo asteazkenean bat batean somatu nuen antzekotasuna hemen jartzeko tentazioa. Izan ere, honako honetaz ohartu nintzen:

Javi Martinez Athleticeko erdilari gazteak, el caballo ezizena duena, irudian Amorebietarekin...

sekulako antza du...

Fisica o Quimica telesaileko (blog zaharrean azaldu nuen bezala, munduko serierik txarrena) Fer pertsonaiarekin. Honek ez du ezizenik, baina kaputulu batean zaldi batek bezalakoa duela esaten dute.

Normal idatzi mesedez!

noreply@blogger.com (Imanol) — Fri, 06 Mar 2009 17:59:00 +0000

Arratsaldeetan praktiketan nago unibertsitatean, eta, klase-bazkari-praktika bitarteko orduetan ordenagailuetara joateko ohitura dugu, korreoa irakurri, comunioan salseatu, bloga berritu eta virtuamanagerren jolasteko (bai, berriz erori naiz frikada horretan). Atzo, aspaldiko partez, Messengerra ireki nuen, eta erabat zabalduta dagoen ohitura batetan erreparatu nuen, hitz larri eta xeheak tartekatuz idaztea.

Buruko mina ematen didate. Hitz bakoitza deszifratzen saiatzeak interes eta ulermena murrizten dituzte eta azkenean nazkatuta bukatzen dut. Ez dakit jendeak zer adierazi nahi duen hau egitean.

Oso guaya da horrelako idazkera erabiltzea, batez ere ingelerazko esaldiren batean (normalean zentzurik gabekoa), esaterako: ...:)BrEaKiNg LiMiTs MaKe Me FeEl So RiGhT:).... Jon nire anaitxoarena.

Ez dakit jendeari zer pasatzen zaion burutik horrela idaztean, beharbada horrelako zerbait: Guau! Esaldi bat ingelesez! Nire nikean kopiatuko dut hizki larri eta xeheak tartekatuz, nire modernotasun eta inkonformismoa adierazteko. Zeinen guaya naizen!

P.D: ez dut Messenger-ortografia erlazioa baloratuko, denbora galtzea da.

Athleeeeeetic!

noreply@blogger.com (Imanol) — Wed, 04 Mar 2009 10:41:00 +0000

Ba hori, bideoa hemen kopiatu nahi nuela, baina unibertsitatean ezin dudala horretarako beharrezkoa den programa instalatu, beraz, linka uzten dizuet argazkian klik eginez.

Gaur Errege Kopako final erdikoaren itzuliko partidua; Erreala eta Eskolapioak klasifikatu ez direnez Athleticen alde agertu beharko dut, jokalari batzuk Tolosako Iñauterietara etortzeko animatu zirelako besterik ez bada ere. Aupa Athletic!

Fernando

noreply@blogger.com (Imanol) — Mon, 02 Mar 2009 18:38:00 +0000

Gaur, publizitate iturri orok atzoko hauteskundeei buruz mintzatuko diren egun honetan, beste gai bati buruz arituko naiz. Ez dut nire burua PNVren aldeko bezala hartzen, bai, ordea, PSOEk EAEn agintzearen aurkakoa; atzoko emaitzak direla medio, nahiago dut beste gauza bati buruz hitz egin.

Pertsonaia berezi bati buruz hitz egin nahi dizuet, igande gauero Salvados programa bikainean kolaboratzaile lanak egiten dituena: Fernando.

Fernandok fabrika batetan gauzain lanak egiten omen zituen; gaur egun langabezian ei dago. Ez da guapoa, ez du xarmarik eta ez du aparteko naturaltasunik kameraren aurrean, baina bi dohain dauza: txistez beteriko zaku bukaezina eta lotsa falta. Follonerok programa amaitzean txiste bat azal zezan kontratatu zuen, berarekin (edo bere kontura) barre egin genezan.

Pixkanaka gehiago agertzen hasi zen: kotxean, kalean... beti paper mugatu batekin; sekula ez erreportai batetan.

Atzo Fernando heldu egin zen: Jordi Cibeles igarobidera (pasarela Euskaltzaindiakoak ez garenontzat) lagundu zuen, parte hartze garrantzitsua izanez. Sekulako algarak egin nituen ahoa irekitzen zuen bakoitzean. Agian bere katetismoarengatik. Apika egoera surrealista xamarra zelako. Beharbada gutariko edozeinek bezala jokatzen zuelako, emozioek bultzatuta.

Bi bideo daude Salvadosen webgunean atzokoa laburtuz; ikusi nahi baduzue hemen klik egin besterik ez duzue. Irudian Ramoncín lapur horrekin duzue modelo posea egiten.

Horren handia izanten ari da Fernandoren arrakasta non Facebook sarean (bai, XXI. mendeko sekta horietako batean) bere fan egiteko tartetxo bat sortu duten.

Besterik gabe, Fernando, un grande.

Derbia

noreply@blogger.com (Imanol) — Sat, 28 Feb 2009 12:15:00 +0000

Badakit gehienoi berdin zaizuela, eta ez dudala etor zaitezten lortuko, baina blog hau nire munduaren ingurukoa da, eta gaur nire munduko gertakaririk garrantzitsuena arratsaldean jokatuko dugun derbia izango da: Eskolapioak - Denak Gazte Taberna.

Bi talde tolosar gara, areto futbolean Gipuzkoan probintzial mailan jokatzen dugunak. Ez gara Barça eta Madrid, ezta Boca eta River ere, baina lehia polita izaten dugu. Partidan intentsitate handikoak izaten dira (ez ordea, joko distiratsukoak) eta ia beti galdu arren, oraingo honetan partida aurrera aterako dugula espero dut, batez ere larunbat gauetan betikoak entzun behar ez izateko.

Bi taldeak, ziurrenik, lotsagarri arituko gara 15.30tan Eskolapioetako polikiroldegian hasiko den partidan. Izan ere, Iñauteriak bukatu berriak dira, eta batek baino gehiago eskatuko du aldaketa behar baino lehenago, arnasari ezin eutsirik. Ez dio axola; ederki pasako dugu (beti bezala). Galtzen duenak haserretxo bat hartu arren lagunak gara, eta giro ona dago bi taldeen artean.

Besterik gabe, gora Eskolapioak!

P.D: Hemen duzue gure taldeko karteletan ageri den argazki galaktikoa:

Hauteskundeak direla eta...

noreply@blogger.com (Imanol) — Fri, 27 Feb 2009 14:06:00 +0000

Igandean birjinitatea galduko dut; lehendabizikoz bozkatuko dut. Hainbat izan dira orain arte botua ematea galarazi didatenak: logura, ajea, NAN gabezia... bai, alperkerian labur daitezke.

Badago ez bozkatzera bultzatzen nauen baldintza bat: sekula bozkatu ez baduzu ezin dizute hauteskunde-mahaiera joateko hots egin... Dena den, Igandean bozkatzeko erabako finkoa hartu dut.

Bestalde, gogoa daukat kanpaina amaitzeko. Aspertuta nago kartel, propaganda eta, batez ere, Teleberrian beste ezer ez ikusteaz.

Politikari guztiak (edo ia guztiak) bat datozen unea iristeko gogoa ere badut: hauteskunde gaua. Denek emaitza onak lortu dituztela esango dute, batzuek begibistakoak, eta besteak aldez aurreko egoera ikusita emaitza onak direla esanez. Datorren goizetik herriarentzat lanean hasiko direla esango duten gaua (esaldi hori patentatuko banu...).

Besterik gabe, agur bero bat.

Bukatu dira

noreply@blogger.com (Imanol) — Wed, 25 Feb 2009 13:11:00 +0000

Bukatu dira. Gaur, otsailaren 25ean (Hausterre eguna), mundua betiko martxara itzuli da tolosar eta ingurukoak garenontzat.

Harrigarria da Iñauteriek gure egunerokoarekin eragiten duten deskonexioa. Mundutik at pasatzen dugu aste bete, gure inguruan gertatzen diren gauzetaz ohartu ere egin gabe.

Egunerokoak diren gauza txikiak (eta handi asko ere) gure bizitzatik desagertzen dira ostegunetik asteartera, esate baterako, futbola. Ez da BBVA ligarik egon asteburu honetan; ez, behintzat, Tolosaldean. Badakit Errealak galdu egin zuela, baina, egia esan, 40-0 galdu izan balu ere berdin izango zitzaidan.

Zer esanik ez Comunio, Marca.com eta horrelakoak. Egunero bisitatzen ditudan webguneak, egunero pizten dudan ordenagailua, alde batera utzi ditut urteko asterik bereziena den honetan.

Ikasketetak ere antzera: ez naiz gogoratzen klasean ematen ari ginen materiaz ere. Izan ere, ahaztua nuen lan bat egiten ari naiz, noiz aurkeztu behar dudan ere ez dakidala.

Gaur aipatutako lan hori egiten ari naiz. Kalera irten eta Tolosa urteko beste edozein egunetakoa izango da, azken astekoa ilusio bat besterik ez balitz bezala. Gauean liburu berri baten irakurketari ekingo diot eta oraintxe bloga berritzen ari naiz. Amaitu dira.

Iñauteriak bereziak direla esatea erraza da. Ziurrenik, kanpotar bat gauren batean etorri eta sekulakoak direla esango du, benetan Iñauteriak zer diren dastatu ere egin gabe. Ez baita parranda zoragarria aste hau paregabe egiten duena. Alferrik da Iñauteriak zeinen potitak diren deskribatzen saiatzea, bizi behar diren zerbait dira.

Jeiki jeiki ohe hortatik...

noreply@blogger.com (Imanol) — Wed, 18 Feb 2009 12:41:00 +0000

Badatoz Iñauteriak, ibartarroi tolosar deitzea axola ez zaigun aste bakarra. Jai hauek irauten duten bitartean ez dut bloga berrituko, ez baitut uste etxean denbora gehiegi egongo naizenik. Datorren asteazkenean berriz ere ekingo diot horren jarraitu eta komentatua den blog honen idazketari, alkohol eta lo faltaren eraginez nire burmuina egoera tamalgarrian geratzen ez bada, behintzat.

Bestalde, atzo 110. streeteko geltokia liburua irakurtzez bukatu nuen, Iñaki Zabalarena. Askok ikastolan irakurri omen dute, eta ez nituen erreferentzia txarrak. Azkenean, eleberria ez zegoen espero nuen mailan, irakurerraza eta bizia izan arren.

Besterik gabe, datorren asteazkenera arte!

Interneteko zaborra

noreply@blogger.com (Imanol) — Mon, 16 Feb 2009 19:08:00 +0000

Gaur beste bat iritsi zait, beste e-mail bat. Aurreko guztien berdina zioen:

PASALO A TODOS TUS CONTACTOS POR QUE AHORA SI ES DEFINITIVO
Hotmail se Cierra Si usas Hotmail manda este mensaje a todos los que sepas que lo usan, de lo contrario el dueño de Hotmail (John Henerd) borrará tu mail de aquí. Hotmail se esta sobrecargando y necesitamos librarnos de gente y queremos saber cuales son los actuales usuarios que estan usando sus cuentas de Hotmail. Así que si tu eres un usuario, por favor manda este e-mail a todos los que puedas, pero si no lo pasas a nadie se borrará tu cuenta de Hotmail. Gracias por tu cooperación

Mr. John Henerd

Departamento de administración de Hotmail .

Nazkatuta nago e-mail honetaz, ehun bat aldiz iritsi zait urteetan zehar, ez dut sekula berbidali eta oraindik ez didate Hotmail kontua itxi.

Norbaitek uste al du John Henerd delakoak, benetan hau bada Hotmaileko zuzendaria, kate-email baten bidez zabalduko zuela berria? Administrazio berak bidaliko zuen email bana korreo bakoitzera. Bestalde, agiri ofizial baten kopia balitz, norbaitek uste al du horrelako hizkera erabiliko zuela? (ez dago de usted idatzia).

Okerrena da, beldurrez edo, jendeak berbidali egiten dituela. Mesedez, Hotmail benetan saturatzen duena horrelako zaborra da.

Kontua isten badidate beste zerbitzaile baten egingo dut kontua, edo unibertsitateak ematen didana erabiliko dut. Beraz, ez arduratu niregatik eta ez iezadazue berriz email hori bidali.

Bestalde, aspertzen nauten beste email batzuk honako honen antza dutenak dira: si reenvias este email a:
1 persona: las lentejas del mediodía estarán buenas.
5 personas: acertarás 13 en la quiniela.
10 personas: te aparecera Jessica Alba en el pasillo.
0 personas: vas a morir (probablemente desangrado después de que la niña del exorcista te corte los huevos o algo así) .

Izan gaitezen serioak, mesedez.